%ب ظ، %06 %489 %1396 ساعت %15:%شهریور

سیاوش غلامپور: پدرم الگوی تمام قد ِ من است

سیاوش غلامپور، دروازه بان 20 ساله ای است که به تازگی به ترکیب تیم فوتبال امید سایپا پیوسته، بازیکنی توانمند و خوش آتیه که قطعا می تواند یکی از بهترین سنگربانان فوتبال کشور لقب گیرد. بازیکنی که حضور در فوتبال نه تنها تاثیر منفی در روند تحصیلاتش نداشته بلکه موفق شده است ضمن حضور پررنگ در فوتبال پایه، در رشته مهندسی ورزش نیز تحصیلات عالیه خود را ادامه دهد. امروز گفتگوی اختصاصی را با این بازیکن خوش قامت سایپایی که اتفاقا فرزند بهزاد غلامپور، دروازه بان نام آشنای فوتبال ایران است ترتیب داده ایم که در زیر می خوانید.

از خودت شروع کن، چه طور شد فوتبال را انتخاب کردی؟
به دلیل حضور پدر در فوتبال، از کودکی به این رشته علاقه بسیاری داشتم. کمی که بزرگتر شدم همراه پدرم سرتمرین تیم ها حاضر می شدم و کمی بعدتر برای دیدن بازیهای پدرم به ورزشگاه می رفتم. در حقیقت در خانه ما همیشه حرف از فوتبال است. فوتبال برای ما فقط یک ورزش نیست و به واقع، بخشی از زندگی روزمره ما به شمار می رود. گاها من و تنها برادرم به همراه پدر و مادر ساعت ها مشغول تماشای بازیهای فوتبال می شویم و بحث اصلی خانواده تحلیل فوتبالی می شود. البته پدرم هم همیشه مشوقم بوده و من با حمایت های همیشگی او پا به عرصه فوتبال و دروازه بانی گذاشتم.

پس در خانه بحث های فوتبالی انجام می دهید!
حتما. من همیشه اشکالات فوتبالی ام را با پدرم در میان می گذارم و از راهنمایی هایش استفاده می کنم البته بعضا کار از تحلیل های فوتبال می گذرد و به هواداری بعضی تیم ها می رسد. (با خنده) خصوصا موقع بازی تیم های فوتبال بارسلونا و رئال مادرید که کار از بحث و گفتگو می گذرد و تبدیل به کل کل های فوتبالی می شود.

چه جالب یعنی هر دو، طرفدار یک تیم نیستید؟
من و برادرم علی، طرفدار رئال هستیم و پدر و مادرم طرفدار بارسا. زمانی که این دو تیم با هم بازی دارند کل کلهای فوتبالی ما شروع می شود. لحظه ای که بارسا گل بزند پدرم به هوا می پرد، تلوزیون را بغل می کند، لباس تیم بارسا را روی تلوزیون پهن می کند و زمانی که رئال گل بزند من و برادرم سر از پا نمی شناسیم. خلاصه که در روز بازی این دو تیم شور و شوق خاصی در خانه ما موج می زند.

چه خانواده فوتبال دوستی! پس مادر هم فوتبالی است؟
بله. کلا خانه ما رنگ و بوی فوتبال دارد. عکس پدرم، کاسیاس و بارتز همیشه به در و دیوار اتاق من آویخته شده و معمولا یک پای همه چیز در خانه فوتبال است.

برادرت هم دروازه بان است؟
نه پدرم گفت برای خانواده ما دو دروازه بان کافی است، یا در پست دیگری مشغول شو و یا رشته دیگری انتخاب کن. علی برادرم رشته والیبال را انتخاب کرد.

داشتی می گفتی، در چه تیم هایی بازی کردی؟
فوتبال حرفه ای را از رده سنی نوجوانان با تیم راه آهن آغاز کردم، چندی بعد در تیم های دلوار افراز، نفت و اتحاد شمیران نیز به میدان رفتم و امروز در ترکیب تیم سایپا نقش آفرینی می کنم.

چرا دروازه بان شدی؟
به خاطر پدرم. پدرم یک الگوی تمام قد برایم بود و من هم فقط به پا گذاشتن در مسیر او فکر می کنم. به همین خاطر این پست را انتخاب کردم. از اینکه فرزند بهزاد غلامپور هستم بسیار خوشحالم و احساس غرور می کنم. (با خنده) هر چند که به این دلیل هیچ کس مرا سیاوش غلامپور صدا نمی کند و همه پسر غلامپور مرا می شناسند.

در این سالها خاطره جالبی هم داری؟
خاطرم هست بازی تیم نفت و پیکان بود و من برای نفت بازی می کردم، آن روز در نیمه اول دیدار مربی به من بازی نداد و من روی نیمکت نشسته بودم که تیممان دو گل دریافت کرد و ما دو بر صفر عقب بودیم. بین دو نیمه مربی به من گفت گرم کن و در نیمه دوم به زمین برو. سوت شروع نیمه دوم را زدند و من در دروازه تیم نفت قرار گرفتم. تیم پیکان دو پنالتی از تیم ما گرفت که خوشبختانه من توانستم هر دوی آنها را بگیرم و اجازه گل زنی به تیمم را ندادم. این خاطره خیلی برایم شیرین بود و همیشه در ذهنم باقی خواهد ماند.

کدام صحنه از بازیهای پدر برایت جالب بود و به ذهنت سپرده شده؟
دیدار تیم فوتبال استقلال و پرسپولیس در سال 1374. پدرم با یک حرکت باورنکردنی توپ برگردان علی دایی را از دروازه بیرون می کشد. این صحنه همیشه در ذهنم مرور می شود و به نظرم زیباترین صحنه ای است که از دروازه بانی پدرم به ثبت رسیده است.

به عنوان حرف آخرت از باشگاه سایپا بگو؟
پدرم 7 سال در سایپا بود و من امروز گلر این تیم هستم. باشگاه بدون حاشیه ای که همیشه به تیم های پایه اهمیت می دهد و جدایی از مسائل روز فوتبال به دنبال آینده سازی برای این ورزش است. جا دارد از تمام مسئولان باشگاه سایپا تشکر کنم.

تمامی حقوق این وب سایت نزد شرکت فرهنگی و ورزشی سایپا محفوظ می باشد. طراحی سایت : اکسین